Rynek i gospodarka
Opr. W.M., źródło: Polska Izba Gospodarcza Przemysłu Drzewnego
Zaskakującym elementem ujawnionym w komunikacie MKiŚ jest brak jakichkolwiek konsultacji społecznych. Samorządy lokalne – które najlepiej znają potrzeby mieszkańców i gospodarki swoich regionów – nie zostały zaproszone do udziału w procesie decyzyjnym. Głos społeczności zamieszkujących tereny zależne od gospodarki leśnej został całkowicie pominięty, mimo że to właśnie one w największym stopniu odczuwają skutki decyzji ministerstwa.
„ Pominięcie tych kluczowych interesariuszy jest nie tylko przejawem braku transparentności, ale również naruszeniem zasad zrównoważonego rozwoju, które zakładają równoważenie aspektów ekologicznych, społecznych i ekonomicznych.”
Choć celem wprowadzenia moratorium miała być ochrona środowiska naturalnego, to brak szerszej refleksji nad skutkami społecznymi i gospodarczymi takiej decyzji budzi poważne wątpliwości. Ograniczenia w użytkowaniu lasów publicznych wpływają bezpośrednio na osoby pracujące w przemyśle drzewnym, a także na lokalnych przedsiębiorców, których działalność powiązana jest z dostępem do surowca drzewnego.
Wstrzymanie pozyskiwania drewna może doprowadzić do poważnych zaburzeń w funkcjonowaniu lokalnych rynków pracy, spadku dochodów gmin oraz zwiększenia kosztów surowca dla przetwórstwa i budownictwa. Efekty te mogą mieć charakter długofalowy, prowadząc do stagnacji gospodarczej w wielu regionach kraju.
Z ekonomicznego punktu widzenia, moratorium – jeśli zostanie utrzymane bez zmian – grozi znacznymi stratami finansowymi dla wielu gmin i powiatów. W wielu rejonach kraju dochody z gospodarki leśnej stanowią istotny element budżetów lokalnych. Zatrzymanie pozyskiwania drewna może skutkować obniżeniem wpływów z podatków, ograniczeniem inwestycji samorządowych i pogorszeniem jakości życia mieszkańców.
Dodatkowo, lokalne zakłady usług leśnych, tartaki, firmy transportowe oraz inne podmioty współpracujące z Lasami Państwowymi zostają postawione w bardzo trudnej sytuacji. Bez przejrzystego planu działania i konsultacji, wiele firm może zostać zmuszonych do ograniczenia działalności lub zamknięcia.
Eksperci i przedstawiciele branży drzewnej zgodnie podkreślają, że decyzje dotyczące użytkowania zasobów naturalnych – zwłaszcza takich jak lasy państwowe – muszą być poprzedzane szerokimi analizami i prowadzonymi w dialogu ze wszystkimi zainteresowanymi stronami. Pominięcie aspektów społecznych i ekonomicznych w procesie decyzyjnym jest poważnym uchybieniem i podważa zaufanie do instytucji publicznych.
Ministerstwo, jako zarządca istotnej części zasobów państwowych, powinno działać w sposób odpowiedzialny i zrównoważony – uwzględniając nie tylko potrzeby ochrony przyrody, ale również realia życia społecznego i gospodarczego. Tylko w ten sposób możliwe jest osiągnięcie długofalowych korzyści i uniknięcie konfliktów społecznych.
W obecnej sytuacji kluczowe wydaje się podjęcie pilnych działań naprawczych. Potrzebna jest transparentna analiza skutków już wprowadzonych ograniczeń oraz natychmiastowe rozpoczęcie dialogu z samorządami i branżą leśną. Bez tego, decyzje podejmowane przez MKiŚ mogą okazać się nie tylko nieskuteczne, ale również szkodliwe – zarówno dla gospodarki, jak i dla ochrony środowiska, której miały przecież służyć.
Sytuacja związana z moratorium pokazała, jak ważne jest uwzględnianie wielu perspektyw przy podejmowaniu decyzji dotyczących środowiska i zasobów naturalnych. Ekologia, gospodarka i społeczeństwo to system naczyń połączonych – nie da się skutecznie chronić jednego, ignorując pozostałe.
W przyszłości Ministerstwo Klimatu i Środowiska powinno dążyć do wypracowania bardziej zrównoważonego modelu podejmowania decyzji – opartego na rzetelnych analizach, otwartości na konsultacje i szacunku dla lokalnych społeczności. Tylko wtedy możliwe będzie pogodzenie ochrony środowiska z rozwojem gospodarczym i społecznym kraju.
[pdf-embedder url="https://kurierdrzewny.eu/wp-content/uploads/2025/04/MKiS.pdf" title="MKiŚ"]
